#نشاط  و شادی حلقه گم شده در ایران
قدیم تر ها که ما  به مدرسه می رفتیم دهه فجر پر بود از شادی و نشاط؛ بچه ها خود جوش کلاس ها را تزیین می کردند و حال و هوای شهر هم عوض می شد ... با اینکه دهه 60 جنگ  بود و کمبود ..اما مردم خیلی با نشاط تر بودند برای هر مناسبت مذهبی و یا ملی جشن می گرفتند ... اما رفته رفته  مردم از جشن و نشاط دور شدند ... دیگر مراسم عزا دری ها را مهم می گرفتند  .....خیمه عزا بر می کنند و ... که در این زمینه مهمترین نقش را صدا و سیما بازی کرد  و ..شور و نشاط و شادی در کشور کم رنگ شد....
کشور های دیگر را نمی دانم اما مردم مالزی از 10 روز مانده به  روز استقلاشان جشن های ملی می گیرند  و یا یک ماه بعد از عید فطر جشن می گیرند  و ... حتی اخیرا دیدم که مردم مصر برای تولد حضرت زینب جشن می گیرند ...
جالب است خود صدا و سیما که هدایت گر حذف جشن از کشور است دیشب در برنامه ای  اعتراض داشت که چرا الان که دهه فجر میشود در شهر خبری نیست و ... یکی نیست بگویید بخاطر این است که شما عزاداری ها را پررنگ می کنید ... حادثه پلاسکو را 10 روز پخش 24 ساعته می گذارید و صحنه های دلخراش نشان میدهید و...
چند روز پیش آقای دکتر محمد رضا اسلامی مطلبی در کانال شان نوشتند که در پایان توصیه جالبی داشتند ...به نظرم جالب آمد:
" نسل ما باید بداند که نباید فطیر بشود. اخبار را کم تر باید شنید. موسیقی بیشتر باید گوش کرد. صدای آب رود را و رفتن به صحرا را باید در دستور کار گذاشت. بدون کفش بر برگها دوید. زیرِ آوارِ اخبارِ پلاسکو نباید دفن شد. به دنبال مدرک و مقاله آی اس آی نوشتن نباید غرق شد. از ازدحام باید گریخت. ازدحام ترافیک و ازدحام اخبار . همان که مولوی آن را "غلبه" می خوانده: شلوغی. از غلبه باید گریخت. باید نوه ها را دید. شادی نوه را در مهد کودک، آوردنش از مدرسه به خانه را باید چشید. باید رسید به آن روزها . زود نباید مُرد. این روزها جشنواره فیلم فجر است حسن جوهرچی باید در جشنواره می بود. نباید میمرد. در دو کریسمس گذشته در خانه آمریکایی ها، [خانه هایی که ساده تر از تصوّر های ماست] برای تعطیلات سال نو، چهار نسل را کنار هم می دیدم. پدر بزرگ هایی که دستِ نوه را در دست دارند و پدرِ پیرشان هم کنار دستشان نشسته. درستش همین است. زندگی باید ساده و کم ازدحام و طولانی و پیوسته باشد. بی تفاوت نباید بود اما نباید پیر شد. نباید فطیر شد"

نشاط