ششمين كنفرانس اقتصاد كشاورزي ايران در تاريخ 9آبان ماه 1386 به پايان رسيد. و كليه مدعوين بدون اينكه از تلاشهاي قبل از برگزاري  و پيامدها و حواشي آن اطلاع داشته باشند كنفرانس را ترك نمودند اما برگزار كننده گان كه قبل از برگزاري با مشكلات زيادي كنفرانس را برگزار كردند بعد از كنفرانس هم بايد جوابگو حواشي آن باشد.

آقاي دكتر ناصر شاهنوشي  دبير محترم كنفرانس و تيم همراهشان  كارهاي بسيار خوبي در اين همايش انجام داده بودند با اين وجود واقف بودند كه اين كار بزرگ كاستي  و ضعف هاي هم داشته است . بر اين اساس ايشان چند روز پيش جلسه ر در مورد برسي نقاط ضعف كنفرانس  ترتيب داده بودند و در آغاز جلسه هم از همه خواهش كردند كه اين جلسه مربوط به قسمت خالي ليوان است از نقاط قوت مي گذريم و مي خواهيم نقاط ضعف را براي كارهاي بعدي بررسي كنيم. اما متاسفانه مثل هميشه جلسه به تعارفات گذشت و جز يكي دو نفر بقيه انتقادي نداشتند. به ياد حرف مك لئود درسال 1964 افتادم كه يكي از مشكلات فرهنگي ما را فضاي فرهنگي جامعه ايراني و ادب و نزاكت بيش از حد خاص جامعه سنتي ايران ميداند كه روند اصلاح امور را با مشكل مواجه مي كنند.

البته ما ايراني ها هم گاهي به تعارف مي گذرانيم و گاهي هم نقد ما منصفانه نيست. روزنامه خراسان در تاريخ 20 آبان نقدي بر كنفرانس نوشت كه قضاوت را به عهده آنهايي كه در كنفرانس شركت داشتند مي گذارم. نقد كنفرانس را در اينجا و پاسخ دبير محترم كنفرانس را در اينجا مي توانيد بخوانيد.