بازار عراق

 بازار: گفته شده است یکی از مستحبات سفر خرید سوغاتی است. اما این استحباب در مورد ایرانی ها گاهی اوقات تبدیل به  فعل حرام می شود. خوشبختانه در عراق اجناس خوب و فروشگاه های بزرگ وجود ندارد که وقت زایرین را بخود مشغول کند و اگر در آینده در عراق فروشگاه های بزرگ مانند آنچه در مالزی و یا حداقل مثل مکه و مدینه در آن ایجاد شود ضمن اینکه برای صاحبان آن درآمد سرشاری را ایجاد خواهد کرد ایرانی ها را هم بخود مشغول می کند. در عراق اصولا بازار سنتی وجو دارد بطور مثال در کنار حرم مطهر امام علی (ع) بازار بزرگ یا سوق الکبیر وجود دارد که نوستالزی بازار های قدیمی کنار حرم امام رضا(ع) را در من زنده می کند. در کنار حرم های امامان در عراق دست فروش ها و مغازه های وجود دارد که سبک فروش آنها کاملا شبیه چایناتان است. بدین صورت اول قیمت می کنی قیمت بسیار بالای به شما می گویند و آنگاه که نه می گویید مرتب شما را صدا می زنند و قیمت را کاهش می دهند . مثلا یک بسته تسبیح را اابتدا 12 هزار تومان می گویید و بعد تا 2000 توان هم قیمت را کاهش می دهد دقیقا مانند همان چایناتان مالزی.  بهرجهت اگر قصد خرید دارید به نظر من هیچگاه از این دست فروش ها نخرید  و همان مغازه دارها بهتر است چون اولا این قدر قیمت ها را بدون حساب  و کتاب به شما نمی گویند و همچنین اگر جنس اشکالی داشته باشد پاسخگو هستند. با این وجود حتی المکان از عراق کمتر خرید نمایید چون اجناس عراق اجناس کلاس اف(F) چین است. یک چیز راهم یاد گرفتن تا تخفیف می خواهی می گویند " حاجی اصفهانی؟"

واحد پول عراق دینار است در زمان مسافرت ما تقریبا با تومان برابری می کرد.  یعنی 1000 دینار تقریبا 1000 تومان ارزش داشت. و پول ما در عراق کاملا قابل مبادله است بدون اینکه شما نیاز به چنچ داشته باشید.

 

کالاهای ایرانی متاسفانه در بازار عراق کمتر به چشم می خورد حتی در بین غذا های که در مسافرت به زایرین می دهند تنها مربای آن ایرانی است و بقیه کالاها متعلق به سایر کشور های همسایه و بیشتر هم مربوط به کشور اردن. من در بازار دقت کردم بجز همین مربا و خامه پگاه کالای دیگری را از ایران ندیدم. و اتفاقا چند روز پیش از قول دکتر  نهاوندیان رئیس اتاق بازرگانی ایران مطبوعات نوشته بودند " صدا و سیما ایران چند اغراق آمیز اوضاع امنیتی عراق را به تصویر می کشد که فرصت های خوب از بخش خصوصی ایران سلب می شود " و این یک واقعیت است همیشه این صدا و سیما چنان اغراق آمیز برخورد می کنند همه را به ترس وا می دارد . یادم افتاد زمانی که مالزی بودیم بحث سارس در جنوب شرق آسیا اتفاق افتاده بود چنان صدا و سیما اغراق آمیز را به تصویر کشیده بود از ایران مرتبا به ما زنگ می زدند که بابا ول کنید بیایید جانتان که از دکترا بیش تر ارزش دارد و هرچه ما می گفتیم اینجا چنین خبر های نیست باور نمی کردند. حال هم فرصت سرمایه گذاری ها را بازرگانان ما از دست می دهند.

عراق