. نزدیک سامرا می شویم کاملا شهر نظامی است و کنترل ها بسیار شدید، به نزدیک حرم که می رسیم از اتوبوس ها پیاده می شویم و من به تنهایی به سمت حرم می روم . بازرسی اول شروع می شود در این بازرسی خانمها هم آشکار بازرسی می شوند. و خیابانی را با دیوار های بتنی بلند  مسدود کرده اند که مسیر به سمت حرم فقط همین راه است.  به بازرسی دوم که می رسیم خیلی بازرسی سخت می شود هیچ شئی را حتی قرص ، خودکار و سیگار نمی شود همراه  داشت . کنار بازرسی آنقدر خودکار و قرص و سیگار ریخته شده است که شاید بعدا کسی آنها را بتواند برای کسب درآمد جمع آوری کند. ماموران بازرسی در اینجا با حرم های دیگر فرق می کنند. در حرم ها امام علی(ع)  و امام حسین(ع) بازرسی های اول و دوم توسط نیروهای وزرات داخلی عراق و بازرسی سوم توسط نیر وهای بدر انجام می شود . اما در اینجا بازرسان متعلق به ارتش هستند و خشن تر.  از این دلان امنیتی که می گذری تقریبا تمام خانه های اطراف از بمب گذاری ها  آسیب دیده اند  و خالی از سکنه هستند . ودیگر بازاری و دست فروشی هم وجو ندارد. به حرم که می رسم بیشتر قسمت های حرم تخریب شده اند. قسمت سمت چپ هنوز آثار گلدسته تخریب شده وجو دارد و آنها را جمع آوری نکرده اند . گلدسته و بارگاهی وجود ندارد و داخل حرم هم ضریحی نیست. باور انسان نمی شود که در اینجا  دو امام هادی و امام حسن عسکری دفن شده اند. بی شباهت هم به قبرستان بقیع نیست. وقتی وهابیون که دشمن شیعه و امامان ما هستند حرم های چهار امام را دربقیع خراب کرده اند اینجا را هم تخریب می کنند. من همیشه فکر می کنم امام هادی غریب ترین امام ما هستند و کمترین یاد از این امام عزیز می شود و امروز برایم یقیین حاصل می شود که این دو امام ازهمه غریب تر هستد ودر منطقه ای دفن شده اند که دشمنانشان هنوز در آنجا زندگی می کنند.  زیارت جامعه ای در کنارقبور این دو امام عزیز می کنم و به سمت اتوبو سها می خواهم بروم که تازه متوجه می شوم باید به سرداب امام زمان بروم.