درست یادم است رفته بودم باغ کنار راه آهن مشهد برای درس خواندن ,فصل امتحانات بود و من هم آن سالها درس خوان شده بودم. ساعت نزدیک 3 بعداز ظهر بود که ناگهان از بلند گوهای ایسنگاه را آهن این صدا به گوش رسید " شنوندگان عزیز توجه فرمایید .....خونین شهر آزاد شد" موجی از شادی شهر را فرا گرفت. مردم خوشحال ازاین پیروزی در شهر شیرینی  پخش می کردند . حماسه ای باز در تاریخ ایران شکل گرفت و در تقویم ها در روز سوم خرداد می نویسند"حماسه آزادی سازی خرمشهر"

اما امروز کجایند آن حماسه سازان ؟ شاید خیلی ها –متاسفانه با تبلغات سوء که در باره دفاع مقدس شد و میشود- فکر می کنند آنها اکنون در پست های گوناگون این کشور جا خوش کرده اند یا اینکه به قله های ثروت رسید ه اند. اما نه واقعا اینطور نیست. آن حماسه زان اکنون جزء مظلوم ترین مردمان این کشورند. اگر در کوچه پس کوچه های  شهرها یا به روستا های کشور سری به آنها بزنید شاید منظور من را متوجه شوید. آن حماسه سازان آنقدر مظلوم هستند که در جمع غیر خودشان حتی حاضر نیستند آن خاطرات را بیان نمایند و افتخار کنند که جزء آن حماسه سازان بوده اند.

خواستم یادی کرده باشم از آن حماسه و آن حماسه سازان. یاد آنها گرامی بود.