در جریان حضرت ابراهیم و اسماعیل وقتی قرار می شود جریان قربانی کردن حضرت اسماعیل پایان یابد  در قرآن پایان ماجرا در  این دو آیه  سوره صافات آمده است: وَ فَدَیْناهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ (107) وَ تَرَکْنا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِینَ (108) اما واقعا ذبح عظیم چیست ؟ آیا قربانی کردن یک قوچ از نظر خداوند عظیم است؟ خدای که  به بندگان خود توصیه می کند برای قربانی درحج شتر چاق و بزرگ قربانی کنند ؛) الْبُدْنَ جَعَلْناها لَکُمْ مِنْ شَعائِرِ اللهِ لَکُمْ فِیها خَیْرٌ فَاذْکُرُوا اسْمَ اللهِ عَلَیْها صَوافَّ شتران فربه را (در مراسم حج) براى شما از شعائر الهى قرار دادیم; در آنها براى شما خیر (و برکت) است ( چرا خودش فدیه پسر پیامبرش را یک قوچ قرار می دهد? بنابر این قوچ که شبیه آن هزاران هزار  در زمین سر بریده می شوند, نمی تواند حامل صفت عظیم باشد . کلید فهم در آیه بعدی است که می فرماید: وَ تَرَکْنا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِین اکثر مترجمین و مفسرین این آیه را این گونه ترجمه نمودند"نام نیکی از او در امت های آینده باقی گذاردیم" اما این معنا از آن فهمیده نمی شود زیرا اگر منظور آن بود باید از فعل جعل استفاده می شد مانند  وَجَعَلْنَاهَا آیَةً لِلْعَالَمِینَ عنکبوت 15 یا وَجَعَلْنَاهَا وَابْنَهَا آیَةً لِلْعَالَمِینَ(انبیا 91 ) یا  فَجَعَلْنَاهُمْ سَلَفًا وَمَثَلًا لِلْآخِرِینَ (زخرف 56) . ملاحظه می شود در تمام این موضوعات فعل جعل به کار رفته حال آنکه ترک معنی رها کردن و رفتن می دهد مثل وَاتْرُکِ الْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ (دخان 24) یا وَتَرَکْنَا یُوسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا ( یوسف17) یا. وَتَرَکُوکَ قَائِمًا (جمعه11 ).همچنین حرف علیه است. چنان چه آن مفاهیمی که اکثر مترجمین ومفسرین گفته اند منظور آیه بود باید از لام انتفاع استفاده می شد  وترکنا له گفته می شد نه ترکنا علیه چنان چه در آیه دقت کنیم آمده است"" وما فدایی او را به ذبحی عظیم دادیم(که در آینده خواهد بود) وتعهد او را (در ذبح فرزندش ) در آیندگان باقی گذاردیم. وچون ذبح اسماعیل بود پس حتما این دین هم باید توسط وارث و اولاد اسماعیل پرداخته شود نه اولاد اسحاق.  وحسین از نسل اسماعیل موظف شد تا تاویل " وترکنا....) باشد.

اگر چه تمام امامان ما همگی در را دین خدا کشته شدند اما تنها امامی که ذبح شد و سر از تن اش جدا شد آنهم بصورت زنده امام حسین(ع) است. حتی تمامی شهدا کربلا که سرشان بالای نیزه رفت پس از شهادت سر از بدنشان جدا گردید و امام حسین تنها کسی بود که در کربلا زنده سر او را بریدند. آیا نمی شد او هم مثل بقیه می کشنتد و سپس سر او را مانند سرها جدا می کردند. و ذبح به کسی گفته می شود که در زنده بودن سر او جدا شود وباید با کارد یا خنجر باشد. و چنین شد که امام حسین شد ذبح عظیم که عظمت اش عالم را به شگفتی وا داشته است. 

  اقتباس از کتاب از عاشورا تا اربعین