تصمیم گرفته بودم در ایام عاشورا تا اربعین  در وبلاگم فقط در مورد امام  حسین(ع) و عاشورا بنویسم و قصد ام هم همین بود که در این ایام سهم کوچکی در شناخت عاشورا  واربعین داشته باشم. بعد که شروع کردم متوجه شدم که مسابقات وبلاگ نویسی تحت عنوان سوگوارهای عاشورای وجود دارد .مهنم بخاطر اینکه مطالب خواننده بیشتری داشته باشد  در سه مسابقه زیر شرکت نمودم:

1-     مسابقه وبلاگ نویسی  بوی سیب : این مسابقه از سوی رادیو معارف برگزار گردید و امکاناتی  زیادی برای  برگزاری آن  بکار گرفته شد برگزاری کارگاه آموزشی ؛ تبلیغات زیاد و اختتامیه مفصل از نتایج این مسابقه بود. که البته من در هیچیک از برنامه شرکت نداشتم

2-     مسابقه  سوگواره وبلاگ نویسان عاشورایی: این مسابقه توسط فرهنگ سرای ولاء شهرداری تهران برگزار گردید و مهمترین خصوصیت آن بروز نبودن سایت آن در مدت برگزاری بود

3-     مسابقه  نمایش های عاشورایی که توسط شهرداری گرگان برگزار شد.من در این مسابقه بعنوان مسن ترین وبلاگ نویس شرکت کننده برنده 20 هزار تومان شدم که به حسابم واریز شد.

 آنچه  نتایج این مسابقات  نشان داد این بود که متاسفانه همانطور که عزادری های ما به سمت احساسات رفته است تا درس گرفتن از عاشورا و امام حسین(ع)  , وبلاگ نویسی ما هم به این سمت پیش رفته است و بدتر اینکه داوران این مسابقات نیز به همین سمت رفته اند . – نگاهی به مطالب  نفرات برتر این مسابقات نگاه کنید-به نظر من مهمترین آسیب  مراسم عاشورای امام حسین(ع)  هم همین است که گرفتار همین احساسات شده ایم و مراسم عاشورا هر سال بهتر از پارسال برگزار می کنیم و به عاشورا فقط به عنوان یک مراسم(celebration ) نگاه می کنیم مانند عید نوروز.  عاشورا که می شود همه به شهرها و روستا خودشان می روند تا مراسمی را برگزار نمایند و....  دریغ از یک عبرت یا یک درس از عاشورا ؟ بدون اینکه حتی از امام حسین(ع) بدانیم. فقط و فقط مراسم و............