فردا صبح قرار است به مسجد سهله برویم . همان طورکه از داخل شهر نجف  و از کنار قبرستان وادی السلام عبور می کنیم . به بافت شهر دقیق می شوم تقریبا هیچ تغییری در بافت شهر ایجاد نشده است ؛ هیج ساخت و سازی نیست ؛ هیج خانه ای ساخته نمیشود و هیج عمران وابادی در شهر دیده نمیشود .برای ام واقعا عجیب است که چرا این مردم اینقدر به زندگی بی تفاوت هستند . اگر دولت عراق بودجه برای کارهای عمرانی ندارد. اما مردم اینجا کاسبی خوبی دارند والان بعد از ده سال از سقوط صدام هنوز در خانه های گلی زندگی می کنند و تلاشی هم برای ساختن زندگی بهتر  نمی کنند. یاد حرف پدر بزرگم می افتم که می گفت" حضرت نوح نبی منزلی در نجف داشت که بازسازی کرد بعد از 950 سال که از بازسازی خانه گذشت وقت رفتن از دنیا شد گفت اگر می دانستم عمر اینقدر کوتاه است اصلا به خانه ام دست نمی زدم" شاید این مردم هم این گفته نوح نبی را سرلوحه زندگی خود قرار داده اند.

به مسجد سهله می رسیم. مسجدی که گفته می شود خانه امام زمان(عج) بعد از ظهور خواهد بود. در مسجد سهله مقاماتی وجود دارد که باید در مقابل هریک دو رکعت نماز بخوانی و دعای بکنی ومن هنوز نفهمیدم سر این مقام ها را .

کنار مسجد کوچکی قرار داشت به نام مسجد زید . اما اکنون این مسجد را خراب کرده اند و مسجد بسیار بزرگتری در آنجا در حال ساختن هستند .  به مسجد حنانه می رویم . در تاریخ آمده است که وقتی بدن امام علی(ع) را از کوفه به نجف می بردند در این مسجد ستونی بود که خم شد و بدین جهت آنرا حنانه (بسیارنالان  و نوحه کننده )  نامیدند همچنین در این مسجد معروف است که سر امام حسین(ع)در آنجا قرار داشته است .  به سمت مزار کمیل می رویم در آنجا زیارت مختصری می کنیم و به سمت هتل می رویم.