وقتی دوران راهنمایی تحصیلی تمام شد؛ مانده بودم کدام دبیرستان ثبت نام کنم. آن موقع بیشتر تصمیمات این گونه را شخصا می گرفتم و پدر و مادر و سایرین بیشتر نقش مشورتی داشتند . حتی رسم نبود موقع ثبت نام دبیرستان با پدر و مادر به مدرسه برویم. چندین انتخاب بود اول از هم دوست داشتم هنرستان الکترونیک در منطقه سیدی مشهد بروم که راهش خیلی دور بود و برای رفتن به آنجا هم تلاش کردم و بعد ها خیلی خوشحال بودم که آنجا جور نشد .زیرا شاگرد اول مدرسه ما آنجا رفت و خیلی برای دوری راه اذیت شد باید هر روز دو تا سه ساعت در راه بود و تازه آخر کارهم معمولا هنرستانی ها در کنکور وضعیت خوبی پیدا نمی کردند. یک دبیرستان نزدیک مدرسه راهنمایی مان بود به نام حاج تقی آقا بزرگ که نمی دانم چرا از آن خوش نمی آمد. دبیرستانهای معروف هم از من نوعی ثبت نام نمی کردند. رفتم به دبیرستان ایه الله کاشانی . این دبیرستان را بیشتر به این خاطر انتخاب کردم که یک شیفت بود سایر دبیرستانهای مشهد دو شیفت بود .یعنی باید دو نوبت به دبیرستان می رفتی 8 صبح تا دوازده . ساعت دوازده مدرسه برای نهار تعطیل می شد و دوبار ساعت 2 باید برای دو ساعت کلاس به مدسه می رفتی . دبیرستان آیه الله کاشانی به علت دوری از مرکز شهر یک شفیت بود.  این دبیرستان یک مجتمع بسیار بزرگ در منطقه جنوب شهر مشهد خیابان دریا بود که برای باشگاه افسران ساخته شده بود و چون نوساز بود در زمان خودش هم بسیار شیک و با امکانات مناسب مانند آزمایشگاه و... . در کنار دبیرستان یک هنرستان هم وجود داشت که به نام شهید سید احمد محدث یعنی به نام من نام گذاری شده بود و همیشه مورد سئوال بودم و هستم راجع به نسبت با این شهید عزیز.

آن سالها سالهای دفاع مقدس بود اکثر دانش آموزان دبیرستان عازم جبهه بودند . هرروز در یک نفر در کلاس غایب که می شد بچه ها متوجه می شدند رفته جبهه .  نمی دانم چند نفر از دبیرستان به جبهه رفتند ولی 105نفر آنها به درجه رفیع شهادت رسیدند که از نظر این دبیرستان در کل کشور نمونه است و مدرسه عشق و شهادت نام گرفته و در کشور جاودانه شد. یادم می اید هر چند یک بار مدرسه تعطیل می شد و می رفتیم تشیع یک دوستمان که شهید شده بود .البته همان زمان در همان مدرسه با آن حال و هوا عده ای بودند که فقط درس می خوانند و روزهای که مدرسه تعطیل می شد آنها به کتابخانه می رفتند و آماده کنکور می شدند و هیچ گاه هم این شهدا در آنها تاثیر نگذاشت. اما از میان همان بچه های جبهه و جنگ عده  زیادی به دانشگاه راه پیدا کردند و مدراج علمی خوبی پیدا کردند و امروزه در دانشگاه  و مراکز علمی و پزشکی سرآمد هستند . با این وجود من حداقل خبر ندارم که از دبیرستان کسی به عالم سیاست را ه پیدا کرده باشد و مدیری و وزیری شده باشد.

 نشریه محله شهرآرا از این دبیرستان دو گزارش تهیه کرده است که در اینجا می توانید آنرا مطالعه بفرمایید.  مطلب قدیمی تر در  اینجا  

 پ. ن- بعد از گزارش شهرآرا متوجه شدم از این دبیرستان به مشاغل سیاسی و مدیریتی در سطح بالا هم رسیده اند مانند آقایان سعید جلیلی؛ فقیه و....

پ.ن - این مطلب نیز در همان گزارش چاپ شده است