بعضی ها گفته اند ایرانیان حافظه تاریخی خوبی ندارند و مهترین دلیل آن را فراموش شدن قهرمانان در ایران می دانند. بعضی ها از این قاعده  استفاده های زیادی می کنند. خیلی از مسئولین قول ها می دهند و بر این باورند که چندی که گذشت مردم فراموش می کنند،  آنها چه گفته اند. اوج این وعده و وعیدها در موقع انتخابات است که کاندیداهای انتخابات چه حرفهای که نمی زنند که خود هم می دانند این ها وعده ای بیش نیست. حال چه انتخاب شوند چه هم مسئولیتی دیگری بگیرند همه را فراموش می کنند. کافی است برنامه های نامزدها ی انتخابات های گذشته را کمی مرور کنیم تا وعده هایی را  که حتی باورش سخت است را ببینیم. در انتخابات شورای شهر کاندیدای را می شناختم که انتقادات و برنامه هایش گوش فلک را کر نموده بود اما بعد از انتخابات او مسولیتی در شهرداری گرفت و یادش رفت تمام آن برنامه ها .

بعضی ها از این قاعده در جهت تحریف تاریخ استفاده می کنند و متاسفانه  تاریخ انقلاب اسلامی  از این منظر بسیار رنج می برد تا جایی که  این تاریخ را هر  طور که می خواهند  بیان می کنند. خیلی از قسمتها و افراد را حذف می کنند گویا تمام مردم  تاریخ این 37 انقلاب اسلامی را فراموش نموده اند.  امام راحل فرمودند میزان حال افراد است که ناطر به گرفتن مناصب دولتی می باشد اما تاریخ این گونه نیست که بخواهیم با میزان حال افراد تاریخ را بنویسم اگر امروز فردی به زعم ما حتی خائن است آیا هرجا اسمی از او  بود باید او را از تاریخ حذف نمایم و اگر امروز فردی خادم است آیا  باید برای او  حتما نقشی در تاریخ بسازیم. تاریخ را باید آن گونه که اتفاق افتاده است بیان نمایم حداکثر کاری که ما می توانیم این  است که آن  تاریخ  را با معیارهای خودمان  تحلیل نمایم. اگر قرار باشد تاریخ همین چند ساله را در عصر دیجتیال تحریف نمایم آنگاه چگونه مردم باور کنند تاریخ های چندین هزار  ساله را . به علت  منافع کوتاه مدت با باورهای مردم بازی نکنیم...