از آنجايي كه تعداد دانش جويان ايراني در مالزي زياد شده است  و ممكن است بعضي از قوانين كشور مهمان اطلاع نداشته باشند چند توصيه دوستانه دارم:

1-   كشور مالزي علي رغم تمام آزادي هاي كه دارد سيستم وزارت امنيت داخلي  ) (ISA بسيار پيچيده هم دارد كه تمام مردم مالزي از آن ترس و وحشت دارند. اين وزارت خانه آنقدر اختيار دارد كه اگر حس كند فردي مخل امنيت داخلي است مي تواند او را زنداني كند  و تا زماني هم كه تشخيص مي دهد بدون دادگاه در زندان نگه دارد .

2-   اين سيستم بيشتر دانشجويان را زير نظر دارد  و معمولا افراد اين سيستم غير قابل تشخيص هستند. در زماني كه من در مالزي بودم در يك جلسه مهماني براي وزير خارجه ايران(خرازي) اتفاقي مي افتد. آنگاه مشخص مي شود تمام عوامل هتل (مثل گارسون؛ آشپز؛ مهماندار و....) افراد پليس مخفي هستند وهمه در آن لحظه دست به اسلحه مي شوند.

3-   در مالزي دولت مي گوييد دانشجو بايد فقط درس بخواند و هيچ گونه فعاليت سياسي و تبليغ مذهبي نداشته باشد. لذا از شما هم در موقع ثبت نامه اين تعهد گرفته مي شود. اين قانون آنقدر جدي است كه حضور دانشجويان در احزاب ممنوع است و حتي دانشجو نمي تواند تبليغ كانديد هاي مجلس كنند(اينجا را بخوانيد). حتي يادم است  در موقعي كه مي خواست انجمن ايرانيان مقيم مالزي شكل بگيرد يكي از شروطي را كه دولت مالزي براي اجازه به اين انجمن داده بود اين بود كه حق نداريد از دانشجويان در اين انجمن ثبت نام كنيد.

4-   بيشتر پليس هاي مالزي هندي و چيني هستند و معمولا خشن و خيلي هم مسايلي مانند حقوق بشر و... سرشان نمي شود. بارها از تلويزيون مالزي ديده ام كه چگونه اين پليس ها در مقابل دوربين با گارگران اخراجي اندونزي و... برخورد مي كنند. و يا حتي مي دانيد كه همين پليس چه بر سر انوار ابراهيم – معاون اخراجي نخست وزير- آورد. لذا از كارهاي غير قانوني-  كه شنيده شده بعضي است در مالزي انجام مي دهند-  دوري كنيد.

5-      با ويزا دانشجوي نمي توان كار كرد اگر متوجه شوند سخت برخورد مي كنند.

6-     بدون گواهينامه ( ماشين و موتور) رانندگي نكنيد كه در صورت اتفاق ممكن است اخراج هم شويد . كه اتفاق هم خبر نمي كند.

 موفق باشيد.

پ.ن. مطلبی که به رنگ آبی است شواهد کمی بر این مطالب است می توانید خودتان سرچ کنید.

پ.ن . ابتدا قصد داشتم این پست را در مورد وزارت امنیت داخلی مالزی بنویسم که حال در قالب توصیه آوردم